Aziz Tomas Aquinas gelir. Dedikleri: "İsa'ya övgü olsun. Bugün, kutsallığa dair sizinle yeniden konuşmak için geldim. Kutsallığı engelleyen en sık görülen şey kısır bir kalp. Çünkü insanlar genellikle bu kötülük biçimini kendi kalplarında tanımamaktadır ve dolayısıyla onu kökünden çıkarmaz."
"Kıskançlık başka bir özsevgi biçimidir. Kendine dalan ruh, manevî, bedenî ve duygusal ihtiyaçlarını beslemek için tüketilir. Güzelliği en iyi olan olmak, en iyileri giymek, evini en güzel yapmak, aileyi en iyi yapmak, itibarını en iyi yapmak gibi insidiyöz bir şekilde doldurulmuştur. Kıskançlık genellikle ambisyonlu bir ruhla belirlenebilir."
"İsa'ya en kızgın olan kıskançlık biçimi manevî kıskançlıktır. Kişi, her aldığı lütufun yazarı gibi davranarak ve onları hak ettiği gibi hissetmek ister."
"Ancak kıskançlık en iyiyi istemekten öteye geçer. Kıskanç, komşusunun sahip olduğu her şeyi istemez - fiziksel, manevî veya duygusal olsun. Komşusu mutlu olduğunda mutsuz değildir, ancak tüm bunları kendisi için ister. Görüyorsunuz, ambisyon ahişteye dönüşür ve ahiştelik kıskançlığa."
"Ancak bütün kıskançlığın kökünde tüm günahların kökündeki aynı kendini yiyen sevgi vardır. Bu özsevgiyi kontrol edilmese, bir kaçan at gibi koşar ve kalbi esir alır, manevî yok olmayı garantiler."
"Kıskançlığa boyun eğen ruh, kendisinin Tanrı önündeki yerini anlamaz. Eğer böyleyse, şu anki anda Allah'ın iradesini kabul ederdi ve kendisi için daha fazla veya az istemedi."