Habang nagdadalos ako ng mga panalangin sa umaga, dumating ang Angel at sinabi, “Gusto ng Mahal na Ina na makita ka.”
Bigla akong nakita ko sarili kong nasa harap ni Mahal na Ina. Ang Angel at ako ay nakatayo sa tabi ng isang pader ng magagandang maliit na bungkahin ng mga bulaklak na orange, pink, red, at puti.
Sinabi nya, “Valentina, pumunta ka at tumulong Ka sa Akin. Sa pamamagitan ng iyong pagdurusa at lahat ng pinagdaraan mo, pumunta ka at tingnan ang iyong gantimpala.”
Nakita ko mga halaman na lumalaki mula sa lupa, pero mayroon ding damo na nakamix sa kanila.
Sinabi ni Mahal na Ina, “Alisin mo lahat ng damo.”
May iba pang mga banal na tao rin doon, nag-aalis din ng damo. Isa sa kanila ay inilagay ang damo sa isang tayo at pagkatapos ay inilagay ito sa sunog na apoy.
Tanong ko, “Paano maaring magsunog ang basang damo?”
Sumagot ang Angel, “Pinapalit sila ng ilan pang uri ng likido. Nanatili ang mabuting ani, subali't sinunog at kinondena ang masamang damo.” Ang basong damo na nasunog ay naging bughaw na itim.
Tungkol sa pader ng mga bulaklak, sinabi ni Mahal na Ina, “Lamang ilagay ang bungkahin sa lupa. Tingnan kung gaano kabilis ka nag-produce ng prutas sa pamamagitan ng lahat ng iyong pagdurusa.”
Sinabi ko, “Mahal na Ina, sila ay sobrang maganda at buhay.” Lahat ng nasasakupan namin ay maganda.
Nagmukha si Mahal na Ina ng malaking kagalakan at sinabi, “Tingnan kung gaano kabilis ka nag-produce ng prutas. Marami pang mga kaluluwa ang pumunta sa Langit, at marami ring magandang bagay ang nangyari na hindi mo alam. Malalaman mo iyon isang araw. At lahat ay dahil sa pagdurusa mula sa iyong sugat sa paa.”
Matapos iyon, umalis si Mahal na Ina, ang Angel at ako mula sa magandang lugar na ito.
Sinabi ng Mahal na Birhen, “Alam mo ba, napapagalitan ng mundo ang aking Anak. Hindi nakikita ng mundo ang panganib na kanilang kinaroroonan. Hindî nagbabago o humihingi ng tawad ang sangkatauhan. Kailangan ng pagbabagong ito dahil napipigilan na ng aking Anak. Naghihintay siya upang payagan ang mga pagbabago, o dumaan ang digmaan, o dumating ang mga sakuna. Hindi nagbabago ang tao. Siya ay humahawak pa lamang, pero malapit nang magpabaya. Hindi ko na makapigil sa aking Anak. Napipigilan siya ng panalangin. Sabihin mo sa kanila na magbago at humingi ng tawad.”
Source: ➥ valentina-sydneyseer.com.au