เมื่อเช้านี้ ขณะที่ฉันกำลังสวดสายประคำเทิดพระคุณ (Angelus) มีทูตสวรรค์สามองค์ปรากฏกายขึ้น
พวกท่านกล่าวว่า “จงนมัสการพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้า ซึ่งถูกลบหลู่ดูหมิ่นอย่างมากในโลกปัจจุบัน พระหฤทัยของพระองค์ถูกแทงทะลุ จงปลอบประโลมพระองค์เถิด”
ทูตสวรรค์ทั้งสามองค์ดูมีความสุขและตื่นเต้นมากที่ได้พูดกับฉัน พวกท่านเริ่มพูดขึ้นพร้อมๆ กัน องค์หนึ่งถามว่า “เจ้าจำเราได้ไหม?” จากนั้นองค์ที่สองก็พูดซ้ำว่า “เจ้าจำเราได้ไหม?” องค์ที่สามก็ทำแบบเดียวกัน ราวกับว่าพวกท่านกำลังแข่งขันกันเพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉัน
“Valentina เจ้าจำพวกเราได้ไหม? เจ้าจำเราได้ไหม? เราพาเจ้าไปที่นั่น ที่นี่ เราพาเจ้าไปทุกหนทุกแห่ง เราอยู่กับเจ้าเสมอ” พวกท่านกล่าว
ฉันตอบอย่างสงบว่า “ค่ะ ดูเหมือนฉันจะคุ้นหน้าพวกท่านนะคะ”
พวกท่านกล่าวว่า “แน่นอนสิ เราดูคุ้นตา! เราพาเจ้าไปทุกหนทุกแห่ง เรานำทางและปกป้องเจ้า”
ฉันกล่าวว่า “ฉันขอบคุณพวกท่าน ขอบคุณทูตสวรรค์ทุกองค์สำหรับการช่วยเหลือและการนำทาง”
พวกท่านกล่าวต่อไปว่า “เราอยู่กับเจ้าเสมอ เราปกป้องเจ้าเสมอ ไม่ต้องกังวลนะ เราถูกส่งมาโดยพระเจ้า แต่เจ้าต้องมีความกล้าหาญและพูดคุยกับผู้คน”
ฉันตอบว่า “ค่ะ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด นั่นคือทั้งหมดที่ฉันทำได้”
ทูตสวรรค์องค์ที่อยู่ตรงกลางถือสมุดเล่มเล็กๆ ที่เปิดอยู่ หน้ากระดาษเต็มไปด้วยข้อความเขียนไว้ มีทั้งที่เขียนในแนวนอนและแนวตั้ง ไม่ว่าจะมีพื้นที่ว่างเพียงเล็กน้อยแค่ไหน ก็จะมีข้อความเขียนอยู่ตรงนั้น นี่คือหนังสือแห่งสารจากสวรรค์
ทูตสวรรค์ไม่ได้อธิบายความหมายของสมุดเล่มนั้น
เทวดาที่เป็นศูนย์กลางกล่าวว่า “เรารู้ว่าคุณมาจากสโลวีเนีย และคุณอธิษฐานเพื่อประเทศของคุณ แต่ตอนนี้โลกนี้ทำให้พระเจ้าขุ่นเคืองใจมาก แม้แต่ประเทศของคุณ สโลวีเนีย พวกเขาทั้งหมดบูชาฟุตบอล พวกเขาบูชาลูกบอล แต่ไม่มีใครบูชาพระเจ้าเลย พระเจ้าทรงขุ่นเคืองพระทัยยิ่งนัก พระองค์ทรงเศร้าโศกอย่างแท้จริง”
“คุณต้องบอกผู้คนว่าในช่วงกลางฤดูร้อน จะมีการลงโทษมาสู่มนุษยชาติ อุณหภูมิจะลดลงต่ำกว่าศูนย์สองหรือสามองศา — หนาวเหน็บ เหมือนกับหัวใจของผู้คนที่เย็นชาเป็นน้ำแข็ง พระผู้เป็นเจ้าของเราจะทรงอนุญาตให้การลงโทษนี้เกิดขึ้น”
ขณะที่เทวดากล่าวถึงเรื่องที่พระผู้เป็นเจ้าทรงขุ่นเคืองและเศร้าโศกเพียงใด ฉันก็เริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นเพื่อพระองค์
ฉันกล่าวว่า “แต่ฉันจะทำอะไรได้? พวกเขาไม่ฟังฉันเลย”
พวกเขาตอบว่า “คุณจงพยายามให้ดีที่สุด พยายามต่อไป และอย่าเพิ่งยอมแพ้”
เมื่อหันกลับไป ฉันก็ต้องตกตะลึงที่เห็นพระเจ้าพระบิดาทรงประทับอยู่ข้างๆ ฉันบนม้านั่งตัวเล็ก ทรงฉลองพระองค์ในชุดนักบวช พระเศียรศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ก้มลงด้วยความเศร้าโศกอย่างลึกซึ้ง ฉันร้องไห้เพื่อพระผู้เป็นเจ้าของเรา เพราะความเจ็บปวดที่พระเจ้าพระบิดาทรงรู้สึกได้เข้าสู่หัวใจของฉัน ฉันรู้สึกว่าพระองค์ทรงแบกรับทุกสิ่งจนเกินจะรับไหวแล้ว
ฉันกล่าวกับเหล่าเทวดาว่า “แต่ก็ยังมีคนที่รักพระเจ้านะคะ”
พวกเขาตอบว่า “ใช่ แต่นั่นเป็นเพียงหยดน้ำในมหาสมุทรเท่านั้น”
“ดูพระเจ้าพระบิดาสิ พระองค์ทรงเศร้าโศกเพียงใด?” พวกเขากล่าว
ข้าแต่พระเจ้า โปรดเมตตาต่อโลกนี้ด้วยเถิด