இன்று காலை, நான் அந்தஞ்சலஸ் (Angelus) ஜெபம் செய்தபோது, மூன்று தேவதூதர்கள் தோன்றினார்கள்.
அவர்கள், “இன்று உலகில் மிகவும் அவமதிக்கப்படும் இயேசுவின் திருஇதயத்தை ஆராதியுங்கள். அவருடைய இதயம் ஊடுருவிப் படுகின்றது. அவருக்கு ஆறுதல் கூறுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.
அந்த மூன்று தேவதூதர்களும் என்னிடம் பேசுவதில் மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் உற்சாகமும் அடைந்திருந்தனர். அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் பேசத் தொடங்கினர். ஒருவர், “உனக்கு என்னை தெரியுமா?” என்று கேட்டார். பிறகு இரண்டாவதுவர், “உனக்கு என்னை தெரியுமா?” என்று திரும்பக் கேட்டார். மூன்றாவதுவரும் அதேபோல் கேட்டார், கிட்டத்தட்ட அவர்கள் என் கவனத்தைப் பெறுவதற்காக ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடுவது போல இருந்தது.
“வலென்டினா, உனக்கு எங்களை தெரியுமா? உனக்கு என்னை தெரியுமா? நான் உன்னை அங்கே அழைத்துச் சென்றேன், உன்னை எல்லா இடங்களுக்கும் அழைத்துச் சென்றேன். நான் எப்போதும் உன்னுடன் இருந்தேன்,” என்று அவர்கள் கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
நான் நிதானமாக, “ஆம், நீங்கள் பரிச்சயமானவர்களாகத் தெரிகிறீர்கள்” என்று பதிலளித்தேன்.
அவர்கள், “நிச்சயமாக, நாங்கள் உங்களுக்குப் பரிச்சயமானவர்கள்தான்! நாங்கள் உன்னை எல்லா இடங்களுக்கும் அழைத்துச் சென்றோம். நாங்கள் உனக்கு வழிகாட்டுகிறோம் மற்றும் உன்னைப் பாதுகாக்கிறோம்” என்று கூறினார்கள்.
நான், “உங்களுக்கு நன்றி, தேவதூதர்கள் அனைவரும் அளித்த உதவிக்கும் வழிநடத்துதலுக்கும் நான் நன்றி கூறுகிறேன்” என்றேன்.
அவர்கள், “நாங்கள் எப்போதும் உன்னுடன் இருக்கிறோம். நாங்கள் எப்போதும் உன்னைப் பாதுகாக்கிறோம். கவலைப்படாதே, நாங்கள் கடவுளால் அனுப்பப்பட்டவர்கள், ஆனால் நீ தைரியமாக இருக்க வேண்டும் மற்றும் மக்களிடம் பேச வேண்டும்” என்று தொடர்ந்தார்கள்.
நான், “சரி, நான் என்னால் முடிந்தவரை முயற்சி செய்கிறேன், அதுவே என்னால் செய்யக்கூடியது” என்றேன்.
நடுவில் இருந்த தேவதூதர் ஒரு சிறிய திறந்த புத்தகத்தை வைத்திருந்தார், அதன் பக்கங்கள் எழுத்துக்களால் நிறைந்திருந்தன. சில எழுத்துக்கள் குறுக்காகவும், சில கீழ்நோக்கியும் இருந்தன. சிறு இடைவெளி இருந்த இடமெல்லாம் அதில் எழுத்துக்கள் இருந்தன. இது செய்திகளின் புத்தகம் (Book of Messages) ஆகும்.
அந்தப் புத்தகத்தின் பொருளைத் தேவதூதர்கள் விளக்கவில்லை.
மையத் தேவதூதர் சொன்னார், “நீங்கள் ஸ்லோவேனியாவிலிருந்து வருகிறீர்கள் என்பதையும், உங்கள் நாட்டிற்காக நீங்கள் பிரார்த்தனை செய்கிறீர்கள் என்பதையும் நாங்கள் அறிவோம், ஆனால் இப்போது உலகம் கடவுளை மிகவும் புண்படுத்துகிறது, உங்கள் நாடான ஸ்லோவேனியாவைக் கூட. அவர்கள் அனைவரும் கால்பந்தாட்டத்தை வணங்குகிறார்கள். அவர்கள் பந்தைத் தொழுகிறார்கள், ஆனால் யாரும் கடவுளைத் தொழவில்லை. கடவுள் மிகவும் புண்பட்டுள்ளார். அவர் உண்மையிலேயே மிகுந்த மனவருத்தத்தில் இருக்கிறார்.”
“கோடைகாலத்தின் நடுப்பகுதியில், மனிதகுலத்திற்குத் தண்டனை வரும் என்று நீங்கள் மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும். அது பூஜ்ஜியத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று டிகிரி குறைவாக இருக்கும் — மக்களின் இதயங்கள் உறைந்து போனது போலவே, அனைத்தும் உறைந்து போகும். நம் ஆண்டவர் இந்தத் தண்டனை நடக்க அனுமதிப்பார்.”
நம் ஆண்டவராகிய கடவுள் எவ்வளவு புண்பட்டு, சோகமாக இருக்கிறார் என்று தேவதூதர் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, நான் அவருக்காகத் தேம்பித் தேம்பி அழத் தொடங்கினேன்.
நான் சொன்னேன், “ஆனால் என்னால் என்ன செய்ய முடியும்? அவர்கள் என் பேச்சைக் கேட்க மாட்டார்கள்.”
அவர்கள் பதிலளித்தனர், “நீங்கள் உங்கள் சிறந்த முயற்சியைச் செய்யுங்கள், ஆனால் தொடர்ந்து முயற்சித்துக் கொண்டே இருங்கள், விட்டுவிடாதீர்கள்.”
திரும்பிப் பார்த்தபோது, ஒரு சிறிய பெஞ்சில் ஒரு பூசாரியின் உடையணிந்து, தனது புனிதமான தலையை ஆழ்ந்த சோகத்துடன் குனிந்த நிலையில் பிதாவாகிய கடவுள் எனக்கு அருகில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து நான் திடுக்கிட்டேன். பிதாவாகிய கடவுள் உணரும் வலி என் இதயத்திற்குள் நுழைந்ததால், நான் நம் ஆண்டவருக்காக அழுதேன். அவர் எல்லாவற்றிலிருந்தும் சலிப்படைந்துவிட்டதாக நான் உணர்ந்தேன்.
நான் தேவதூதர்களிடம் சொன்னேன், “ஆனால் இன்னும் கடவுளை நேசிக்கும் மக்கள் இருக்கிறார்கள்.”
அவர்கள் பதிலளித்தனர், “ஆம், ஆனால் அது கடலில் ஒரு துளி போன்றதுதான்.”
“பிதாவாகிய கடவுளைப் பாருங்கள், அவர் எவ்வளவு சோகமாக இருக்கிறார்?” என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.
ஆண்டவராகிய கடவுளே, இந்த உலகத்தின் மீது இரக்கமாயிரும்.