"من عیسی هستم، متولد شده."
"این کتاب مقدس که به شما دادهام دلیل این است که من این وزارت را برای ادامه دادن حتی در برابر تعقیب و اذیت، افتراها، قضاوتهای سریع و کمبود برخی تأییدها فراخواندهام. این مأموریت و پیامهای آن نور حقیقت را به جهان میآورد. این یک نور است که توسط بسیاری رها شدهاست، اما باید حفظ شود."
"همه چیزها را در ایمان ادامه دهید. با حقیقت و عشق پیش بروید."
۲ کورنثیان ۴
پس، این وزارت را به لطف خدا داریم؛ بنابراین، از دل شکست نخواهیم خورد. راههای بیابرو و پنهان را رها کردهایم; از کار کردن با دزدی یا تغییر دادن کلام خدا امتناع میکنیم، بلکه با بیان روشن حقیقت خودمان را در نظر همه به چشم خدای ما توصیه میکنیم. حتی اگر انجیل ما پوشیده شده باشد، فقط برای آنهایی که نابود میشوند پوشیده است. در مورد آنان خدای این دنیا ذهن کافران را کور کردهاست تا از نور انجیل شکوه مسیح نبیندند، که شباهت خداست. چرا که آنچه پیش میگوییم خودمان نیست، بلکه عیسی مسیح به عنوان خداوند و ما بهعنوان خدمتکاران شما برای جستهی عیسی هستیم. زیرا خدایی است که گفت: "نور از تاریکی برخاسته باشد," که در دلهای ما روشن شده تا نور شناخت شکوه خدا را در چهره مسیح بدهد.
اما این گنجینه را داریم در ظرفهای خاکی، برای نشان دادن اینکه قدرت فوقالعاده از خداست و نه از خودمان. در همه چیز ستم میخوریم، اما خرد نمیشویم؛ حیران هستیم، اما به ناامیدی نرسیدیم; تعقیب میشوند، اما رها نشدهایم؛ زخمی شدهایم، اما نابود نشدیم؛ همیشه مرگ عیسی را در بدن خود حمل میکنیم تا زندگی عیسی نیز در بدنیمان ظاهر شود. چرا که هنگامیکه زندگانی داریم، همواره بهخاطر عیسی برای مرگ سپردهشدهایم تا زندگی عیسی در گوشت فانی ما آشکار گردد. پس مرگ در کار است و زندگی شما.
چون همان روح ایمان را که او داشت داریم، کسی که گفت: "ایمن بودم، بنابراین سخن گفتم," همچنین ما نیز ایمان داریم و سخنان میگوییم؛ چرا که آنی است که خداوند عیسی خداورد را برخاستاند، او نیز با عیسی ما را بهخاطر شما برخواهد آورد. زیرا همه چیز برای جستهی شماست تا زمانیکه نیکی بیشتر از افراد گسترش یابد، شکرگزاری افزایش پیدا کند، به شکوه خدای.
پس ما ناامید نمیتوانیم شد؛ چون که طبیعت بیرونی ما در حال فروپاشی است اما طبیعت درونی روزبهروز تجدید مییابد. زیرا این رنج کوتاه مدت برای ما یک وزن ابدی از جلال به نسبت غیرقابل مقایسه آماده کردهاست، چرا که آنچه دیده میشود گذرانده و آنچه نادیده گرفته شده جاودانه است؛ چون چیزهایی که دیده میشوند موقت هستند اما چیزی که نادیده گرفته شده جاودانند.