پنجشنبه، ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۳

"اکنون می‌آیم تا بگویم، فرزندان عزیزم، وقتی که به دل من آید، همواره به دل پسر محبوب‌ترین من نیز می‌روید. هیچ‌کس نمی�یست در این پناهگاه مادرش رد شود. روزهای مصیبتی است که همه کسانی که به دل من آمده‌اند برای آن‌ها رنج می‌بینند که راه خود را پیدا نکرده‌اند. اما فرزندان عزیزم، شما خوشحالی و آرامشی خواهید داشت در میان بزرگ‌ترین آزمون‌های زندگی. هیچ‌کس از این پناهگاه با ترس باقی نمی�یست." اکنون به من نگریسته است. پیشتر او به آسمان نگریسته بود. "چقدر بیشتر رنج می‌برید، فرشته کوچکم، آنقدر بیشتری دل‌ها توسط این پیام‌های مورد تأثیر قرار خواهند گرفت."