Τη 15 Ιουλίου 2000, μετά την Θεία Λειτουργία, ενώ προσευχόμουν το Ροζάριο, ο Θεός μοι αποκάλυψε κάτι για τη συντήρηση των τριών καρδιών του Ιησού, της Μαρίας και του Ιωσήφ. Πρώτα, με ένα φως καταλάβασα την ενότητα του Αγίου Ιωσήφ στο μυστήριο της Ενσάρκωσης. Με κάθε χαρμόμενο μυστήριο του Ροζαρίου ήρθα να καταλαβώ τη συμμετοχή του Αγίου Ιωσήφ στην εργασία της αποκατάστασης: στη κηρύξη, την επίσκεψη, τη γέννηση του Ιησού, την παρουσίαση και την απώλεια και επανένωση με τον Ιησού στο Ναό.
Είδα το πιο αγνό καρδία του Αγίου Ιωσήφ λάμψιμο, περιτυλιγμένο σε φως. Αυτή η όραση συνδυάστηκε με μεγάλη συγκέντρωση και μου έκανε να καταλάβω πόσο πλήρες από αγάπη και χάρις είναι το καρδιά του Αγίου Ιωσήφ, και πόσες λάμψεις και χάρεις θέλει ο Θεός να δώσει στους ανθρώπους μέσω αυτού του καρδιού για να σωθούν.
Βλέποντας αυτή την όραση νιώθακα πλήρως περιτυλιγμένος και απορροφημένο από τη παρουσία του Θεού που έκανε θαύματα στον Άγιο Ιωσήφ, και μάθησα κάτι για τη μεγάλη αγιότητά του, δόξά του και δύναμή που οι άνθρωποι αγνοούν. Πώς θέλει ο Θεός τους ανθρώπους να πλησιάσουν σε τέτοια μεγάλη πηγή χάριτος, αλλά εκείνοι την απορρίπτουν.
Μετά από αυτό είδα τα τρία καρδιά: του Ιησού, της Μαρίας και του Ιωσήφ που ενώθηκαν σε ένα. Αυτή η όραση επαναλήφθηκε τρεις φορές για να καταλάβω καλά το νόημα της. Ήταν ένα λάμψιμο και φωτεινό καρδιά που ζούσε με ένταση αγάπης και ενότητας, τιμάζοντας, προσκυνώντας και δοξάζοντας την Αγία Τριάδα σε όλα. Αμέσως μετά είδα ένα μεγάλο μάτι: ήταν το πανόρατο μάτι του Θεού. Νιώθακα μεγάλη και ιερά φοβερή. Νιώθακα πολύ μικρός. Μέσω αυτού του ματιού είδα τη μηδενικότητά μου και την αδυναμία μου, και ζητήσα από τον Θεό να με συγχωρήσει για τις αμαρτίες μου. Έτσι φωτίστηκε η μεγάλη μεγαλειότητα του Θεού που είναι Παντοκράτορας, Παντός Παράδεισος και Πανεπιστήμιος και όλα αυτά ήταν σαν εγγεγραμμένα στο μυαλό μου και στην ψυχή μου.
Είτε ο Άγιος Ιωσήφ εμφανίστηκε μπροστά μου, με ένα ωραίο πατρικό χαμόγελο που μου έδειχνε την πιο αγνή καρδιά του. Κατέληξα ότι η σύνδεση και η ένωσή του με τον Πατέρα είναι πολύ μεγάλη και προσωπική, γιατί ήταν ο Πατεράς που τον επέλεξε να τον αντιπροσωπεύσει σε αυτόν τον κόσμο στην πατρότητα του προς το Θεότοκο Υιό του Ιησού. Ο Άγιος Ιωσήφ με ευλόγησε και εξαφανίστηκε.
Μετά από αυτό είδα την Χείρα του Θεού που στην μορφή της Τριάδας μου έδινε επίσης εύλογο. Κατέληξα ότι ο Πατεράς με ευλόγησε μαζί με τον Άγιο Ιωσήφ, ώστε να είναι πιστός στη αποστολή που μου είχε αναθέσει: αυτήν του διαδόσεως της λατρείας αυτής της πιο αγνή καρδιάς.
Όταν ο Άγιος Ιωσήφ τιμάται και δοξάζεται σωστά, θα τιμήσει κι ο Πατεράς, γιατί οι άνθρωποι που τιμούν τον Άγιο Ιωσήφ θα δοξάζουν τον Θεό που έκανε μεγάλα πράγματα στην ζωή του και τον επέλεξε ως αντιπρόσωπό του σε αυτόν τον κόσμο. Έτσι, θυμίζοντας την πατρότητα του Αγίου Ιωσήφ προς το Παιδί Ιησού θα θυμηθούν κι τη Πατερότητα του Θεού που είναι ο Πατέρας όλων.
Σε άλλες μέρες, η Παρθένος εμφανίστηκε μπροστά μου με τρόπο απομονωμένος. Ήμουν ακόμα στο Λονδίνο. Η φίλη μου προσπαθούσε να παραμένει σε επαφή με κάποια άτομα για να δούμε αν μπορούσαμε να έχουμε κάποιες προσευχητικές συναντήσεις ενώ ήμασταν εκεί, αλλά όλα ήταν μάταια.
Οι άνθρωποι έκαναν συντριβές λέγοντας της ότι είχαν πολύ καλή και δεν μπορούσαν να οργανώσουν τίποτα. Έγινε σίγουρος ότι αυτό δεν ήταν έτσι, αλλά επειδή ήταν απίστευτοι, γιατί πίστευαν ότι είμαι ψεύτης. Κατέληξα τη λύπη της φίλιας μου και της είπα ότι όλα θα γίνονταν όπως θέλει ο Θεός.
Έγινε σίγουρος ότι το λόγο που βρισκόμουν εκεί στην Αγγλία είχε ήδη πραγματοποιηθεί: να πάω στο Προσκύνημα της Παναγίας του Καρμέλου, όπου ο Θεός μου αποκάλυψε τον σκαπουλάριον του Αγίου Ιωσήφ και κάτι για τη λατρεία του. Επίσης νιώθακα την φωνή του Ιησού, με εσωτερική λογία που μου είπε:
Μια μέρα θα μετανοούν πικρά για το ότι αρνήθηκαν την πρόσκλησή μου, επειδή περιφρόνησαν τη μέρα που τους επισκέφτηκα μέσω σου εδώ σε αυτήν την πόλη. Μία μέρα θα μάθουν τη χάρη που έχασαν!