Moje kochane dzieci,
Kocham was i cenię was tak bardzo. Jesteście jablkiem mojego oka, a pozwoliłem sobie zostać ukrzyżowanym dla waszego zbawienia. Moja miłość do was pożądała tej okrutnej ofiary Mojemu Ojcu, ponieważ On, jak ja i Duch Święty, chcieli mieć was z nami wiecznie. Stworzyliśmy was w tym celu, ale pokusę — tę straszliwą pokusę — przejęła was, a choć nie powinniście poddawać się jej, upadłeście i ciężko upadłeście.
Łaska, którą byłeś obfitym, opuściła was, a aby ją odzyskać dla was, pożądałem z całej swojej miłości do was oddać ją wam ponownie. Jedynym sposobem było dokonać rekompensaty za ten grzech w waszej imieniu i uczynić to pełnie. Bóg był urazony, ale każde urazy może być całkowicie naprawione tylko przez równoważny dar. Uraza przeciwko Wyższemu Istocie może zostać odkupiona jedynie poprzez wykuwę, która go zupełnie spełnia, lecz tylko Bóg mógł osiągnąć ten poziom wykupu. Stąd powiedziałem: „Oto idę” (Ps 40:8), i wypełniłem to doskonałe odkupienie, pokrywając przez moją ofiarę, porzucenie i poddanie się wszystkie grzechy ludzi przez wieki. Bóg był zadowolony, a ludzkość ponownie została napelniona łaską, z wyjątkiem wszystkich tych wśród nich, którzy je odrzucą.
Otworzyłem dla was Niebo, i od tamtej pory moi wybrani wchodzą do niego jeden po drugim, udzielając się zasług Mojej Pasji, Krzyża i Odkupienia. Przez całe życie ziemskie ofiarowałem ofiary; postępowałem zgodnie z siedmioma darami Ducha Świętego(1), doskonale je wszystkie wykonywałem, a Bóg mną kierował. Zmarłem porzucony przez swoich własnych, oprócz Mojej Matki, mojego ukochanego apostoła Jana i kilku świętych kobiet, które były odważniejsze i bardziej oddalone niż moi przestraszeni apostołowie.
Doświadczyłam poniżeń, niesprawiedliwości i odrzucenia w najokrutniejszy sposób, bo będąc Bogiem, cierpiałem je intensywnie i bardziej niż zwykły śmiertelnik. Bóg Ojciec widział wszystko; był zawsze ze Mną i przyjmował Moje łzy i Moje rany z współczuciem i boską Miłością.
Ofiarowałam się dla was i wziąłam na siebie wszystkie wasze grzechy. Każdy grzech był tak, jakby go popełniłam sama, a byłaśm przerażona i zaskoczona nim. Prosiłam Boga o przebaczenie za każdy grzech, lecz były one nieliczone; znałem je wszystkie, jednak nosiłam je w Mojej ciele, byłam biczowana dla nich, bijana dla nich, ciągnięta na ziemię dla nich i przyjmowałam je z horrorem, ale były moimi, aby mogłam spełnić ich odszkodowanie.
Korona cierniowa została mi narzucona ze względu na liczne grzechy pychy; mój nos został złamany, a policzki rozdarte z powodu wielu grzechów próżności; moja skóra była rozdarta przez biczowanie z powodu nieliczonych grzechów ciała; widziałam je wszystkie i odszkodowałam za każdy. Moja Droga Krzyżowa była surowa i tak bólną; widziałam każdy grzech, którego się przyjąłem, akceptując wszystko, padając, podnosząc się i ponownie padając. Moje upadki rozdarły moje ranne kolana, a tarcie drewna krzyża ścierało mi plecy i krwawiące rany.
Moje dzieci, gdybyście tylko wiedzieli, jak każda minuta wydawała się Mi godziną, jak każde cierpienie wydawało się Mi całkowite, lecz one nigdy nie kończyły i jedynie rosły coraz większe. Potem nadeszła chwila mojego ukrzyżowania, mojej nagotości, mojego wiszenia na hańbiącym krzyżu, a ja pozostałam tam, wieszona, ramiona otwarte ku światu w boskim wezwaniu, które trwać będzie tak długo, jak tylko świat istnieje. Potem, po długim czasie, oddałam ducha; Bóg stając się człowiekiem opuścił świat po tym, jak ofiarował Bogu największą Ofiarę możliwą, tzn. Boga dla Boga na odpuszczenie grzechów wszystkich ludzi od początku ludzkości do jej końca.
Podczas czterdziestu dni, które oddzielały Moje Zmartwychwstanie od Wniebowstąpienia, przygotowywałem Mojch apostołów i uczniów do ich przyszłej apostolstwa. Dałem im Moje instrukcje, Moją zachętę oraz nawet pewne konkretne wskazówki. Po Zesłaniu Ducha Świętego zrozumieli wszystko, co pozostało niejasne, a ich apostolat rozpoczął się. Od tamtej pory Kościół Święty Katolicki, Apostolski i Rzymski, założony na Moim Krzyżu i Mojej Ofierze, kontynuuje swoją misję, pomimo pokus, krzyżów i trudności drogi.
Dziś Kościół Święty, Moja Narzeczona, podąża za przykładem Mojego Drogi Krzyżowej, Mojej Pasji i Mojej Śmierci na Krzyżu. Wierni kapłani są rozproszeni tak samo jak Moi apostołowie byli rozproszeni, ale wrócą tak samo jak Moi apostołowie wrócili w Moje Zmartwychwstanie. Mój Kościół, Moja Narzeczona, jest w Mojym Obrazie i Podobiu, a ona też będzie się potykać tak samo jak Moi apostołowie się potykali. Ale powstaną ponownie piękniejsza, czystsza i silniejsza, tak samo jak Moi apostołowie po Zesłaniu Ducha Świętego nie byli już tacy trwożni z pierwszych dni, ale ewangelizatorzy całego świata, oddający swoje życie i samych siebie dla rozprzestrzeniania wiary.
Dziś wiara osłabła na świecie; ludzie wydają się zapomnieć o chrześcijaństwie, ale wrócą, bo Moja Ofiera jest dla całego świata i wszystkich wieków. Wiara słabnie, ale odrodzi się; Kościół Święty odzyska swoją dawną siłę, a powołania ponownie zakwitną.
Modlcie się o to, Moje dzieci, wy którzy pozostałeście wierni Mi; modlcie się o zmartwychwstanie Kościoła Świętego Katolickiego, o czystość jego wiary i o zdrowie jego nauki.
Błogosławię was imieniem Ojca, Syna i Ducha Świętego †. Amen.
Twój Pan i Zbawiciel
(1) Mądrość, Rozum, Radę, Siłę, Wiedzę, Bojaźń Boga i Strach przed zranieniem Boga.
Źródło: ➥ SrBeghe.blog